Kur hodhi në tregun politik batutën “Berlusconi ngatërron konsensusin me imunitetin”, Gianfranco Fini, një politikan me shumë eksperiencë për të mos i kushtuar kujdesin e duhur fjalëve që nxjerr nga goja, hapi siparin e një “krize të zymtë” brenda radhëve të qendrës së djathtë italiane. Të gjitha që duan të ildisin të shqepurat e “kostumit”, orvaten në një farë mënyre të shtyjnë për një kohë të mëtejshme ndarjen e hesapeve, tamam kështu, vetëm ta shtyjnë në kohë. Është ky përfundimi logjik që del prej analizës që mund t’i bëhet pozicioneve që ka zënë Fini, çka të çon pashmangësisht drejt zyrtarizimit të fundit të një bashkëjetese politike mes tij dhe Berluskonit. Me shumë gjasa, në këtë largim të njërit ndaj tjetrit, rol parësor si dhe përllogaritje të gabuara në vlerësim, ka luajtur padyshim vetë Berlusconi.